Μαίρη Συνατσάκη μίλησε για τη μητρότητα, τις δυσκολίες που κλήθηκε να διαχειριστεί καθώς και τις κρίσεις πανικού με τις οποίες έχει έρθει αντιμέτωπη στο παρελθόν. Η γνωστή παρουσιάστρια και YouTuber, που πρόσφατα απέκτησε το πρώτο της παιδί, συμμετείχε στο συνέδριο γυναικείας ενδυνάμωσης που διοργάνωσε το περιοδικό Marie Claire.
Αρχικά, η Μαίρη Συνατσάκη αναφέρθηκε στις κρίσεις πανικού και πώς τις ξεκίνησαν. Όπως περιέγραψε:
«Νιώθω ότι όταν έχεις την επιθυμία από πολύ μικρός να σπουδάσεις Ψυχολογία -θυμάμαι να το γράφω σε ένα σχολικό λεύκωμα ήδη από την πέμπτη δημοτικού-, σίγουρα υπάρχει κάπου εκεί και η επιθυμία να θεραπεύσεις εσένα. Με το που μπήκα στην Ψυχολογία ήρθαν οι κρίσεις πανικού. Η αφορμή ήταν οι πανελλαδικές, ήμουν πάντα ένα πάρα πολύ αγχώδες παιδί, και σε συνδυασμό με το διαζύγιο των γονιών μου οι εξετάσεις ήρθαν και έδεσαν.
«Αναζητώ με τη συμπεριφορά μου να αναπληρώσω την κατανόηση που ένιωθα κάποιες φορές ότι δεν έπαιρνα στη ζωή μου. Έψαχνα στον περίγυρό μου μια κατανόηση για τις κρίσεις πανικού, ενώ η δίδυμη αδερφή μου πάλευε, μια ζωή, με τα κιλά της, και ο γκέι κολλητός μου αναζητούσε κατανόηση και δεν την έβρισκε, μόνο σε περιορισμένους ανθρώπους.
Αυτό που έψαχνα να βρω προσπαθώ να το δώσω κι εγώ μέσα από τις πλατφόρμες, είναι δούναι και λαβείν αυτά τα πράγματα»
Στη συνέχεια, η Μαίρη Συνατσάκη αναφέρθηκε στην εμπειρία της μητρότητας με την ίδια να εξομολογείται:
«Τη μητρότητα τη βιώνω σαν μια περιπέτεια, ειδικά ως άνθρωπος που μου αρέσει πάρα πολύ ο έλεγχος και να έχω τα πράγματα τακτοποιημένα για να μην αγχώνομαι. Αυτή είναι μια απόφαση στην οποία με βοήθησε και η Αθηνά [Οικονομάκου], στο να πω πως ό,τι κι αν συμβεί, προχωράω με την πίστη ότι θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Ξέρω την πρόθεσή μου και πως κάθε μέρα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι καταπληκτική. Πάλεψα πολύ με την τελειότητα σαν έννοια στην ψυχοθεραπεία.
Στα social media προσπαθώ να μιλήσω για τη μητρότητα με έναν γειωμένο τρόπο. Επίσης βρίσκω πολλή συμπαράσταση και ξορκίζω δικά μου πράγματα. Όταν ήμουν μικρή, ένα βουλιμικό κορίτσι 12 χρονών, αναρωτιόμουν, μόνο εγώ αισθάνομαι έτσι; Ένιωθα μοναξιά για πολλά χρόνια. Αλλά ξορκίζεται η μοναξιά.
Τριάντα χρονών πλέον σε επαγγελματικό ραντεβού, όταν ένιωσα ότι αρχίζει μια κρίση πανικού, τους λέω, περνώ κρίση πανικού, να βγω έξω για πέντε λεπτά να πιώ νερό; Σε πέντε λεπτά ήμουν οκ. Η μοιρασιά καταφέρνει τόσο πολλά πράγματα, να μειώσει την ντροπή, το στίγμα, την ένταση. Εντάξει, θα εκτεθούμε, ε, και;»
