Οι ταξιδιωτικοί οδηγοί αναφέρουν μια παραθαλάσσια πόλη στο μυχό του Κυπαρισσιακού Κόλπου, με ένα εμβληματικό κάστρο να την στεφανώνει και τις αμυδρές γραμμές στον ορίζοντα να παίζουν το δικό τους παιχνίδι με το αποτύπωμα της Ζακύνθου ή των Στροφάδων. Εσύ θα ανακαλύψεις έναν ρυθμό, θα αισθανθείς το αεράκι που περνά μέσα από τους φοίνικες να σου χαϊδεύει το πρόσωπο καθώς θα χαθείς σε γεύσεις και εικόνες, καλοκαιρινές και ξέγνοιαστες.
Στον πετρόκτιστο Σιδηροδρομικό Σταθμό και στα γύρω καφενεία, κλείνονταν οικονομικές συμφωνίες για τις σοδιές ενός ολόκληρου χρόνου και όλη η πόλη στροβιλιζόταν στον ρυθμό μιας ακμάζουσας γεωργικής παραγωγής. Ακόμη και σήμερα, την ώρα που απολαμβάνεις τον καφέ σου, θα ακούσεις σίγουρα από τα γειτονικά τραπέζια κουβέντες για τις ελιές, το λάδι, την τιμή πώλησης, τα δέντρα που αλλάξαν χέρια.
Ο κάμπος και η θάλασσα
Η Κυπαρισσία έχει κάμπο και εύφορα χωράφια γύρω της. Ταυτόχρονα, όμως, είναι μια πόλη ανοιχτή στη θάλασσα. Το μεσημεράκι θα κατηφορίσεις στο παραλιακό μέτωπο. Οι ψαρόβαρκες, μερακλίδικα βαμμένες με έντονα χρώματα, θα σου κλείνουν το μάτι. Θα κάνεις τις βουτιές σου, θα χαθείς στο γαλάζιο του Ιονίου και με την αλμύρα πάνω σου, θα καθίσεις για να τσιμπήσεις κάτι, κυριολεκτικά εκεί που σκάει το κύμα.
Λίγο έξω από την Κυπαρισσία, ξεκινά μία τεράστια αμμώδης παραλία, μήκους 48 χιλιομέτρων και εκτείνεται προς τον βορρά. Ατελείωτη αμμουδιά με χοντρή άμμο, νερά καθαρά και ένα παράκτιο δάσος, πραγματικό στολίδι που ξεκινά από την Ελαία και φθάνει στον Αγιαννάκη. Παραλίες Καλό Νερό, Αγιαννάκη, Ελαίας. Η ακτογραμμή συνεχίζεται και μετά τις εκβολές της Νέδα, όπου πλέον αποτελούν τμήμα της Ηλείας.
Παρόλο που είναι μια πόλη που ζει στο ρυθμό της θάλασσας, διατηρεί ταυτόχρονα έναν ξεκάθαρο αστικό χαρακτήρα. Το αυστηρό Ιπποδάμειο σύστημα σχεδόν σε όλους τους δρόμους της σύγχρονης πόλης και ταυτόχρονα το κύμα που σκάει στην δυτική της πλευρά, συνθέτουν ένα σύνολο σπάνιο και γοητευτικό. Σαν να μην έφθανε αυτός ο συνδυασμός, έρχεται η Άνω Πόλη με το Κάστρο να συμπληρώσουν τη μαγεία.
