Της Ειρήνης Καρύδη
Κλείστε για μερικά δευτερόλεπτα τα μάτια σας και βάλτε τον εαυτό σας στην θέση των ανθρώπων που βλέπουν την ζωή τους να καταστρέφετε, το ΑΝΤΈΧΕΤΕ;
Κάντε εικόνα τον εαυτό σας για μια στιγμή, να προσπαθείτε να χωρέσετε μια ολόκληρη ζωή σε ένα σακίδιο που προορίζεται για τα απαραίτητα μόνο…
Μπορείτε έστω και για λίγο να νιώσετε το πώς είναι να αποχωρίζεσαι το βιός σου, το σπίτι σου, τον τόπο σου, χωρίς να ξέρεις κι αν θα τα ξαναδείς όπως τα αφήνεις;
Αντέχετε να αντικρίσετε, τον εφιάλτη του αποχωρισμού…να αφήνετε τους ανθρώπους σας, την οικογένειά σας, για να παλέψετε να τα σώσετε;
Μπορείτε να καταλάβετε τη δύναμη της ψυχής που κουβαλούν αυτοί οι άνθρωποι όταν ξεσπάει το κακό και εκείνοι νανουρίζουν τα παιδιά τους όσο ηχούν οι σειρήνες;
Δοκιμάστε να κλείσετε τα μάτια σας και βάλτε τον εαυτό σου, μέσα στις εικόνες που σας μεταφέρονται.
Για πείτε μου τώρα… Αλήθεια το Αντέχετε;
