Καρδιακή ανεπάρκεια, κολπική μαρμαρυγή, διαβήτης και άνοια, είναι οι τέσσερις βασικές ασθένειες που αναμένεται να πολλαπλασιαστούν τα περιστατικά τους ως το 2040 και να φτάσουν ακόμη και στο διπλασιασμό σε σχέση με το 2019. Η μόνη νόσος που αναμένεται να μειωθεί κατά περίπου μια ποσοστιαία μονάδα μόνο και να φτάσει το 5,3% περίπου του πληθυσμού, είναι η στεφανιαία νόσος και ο λόγος είναι η αποτελεσματικότητα των πολιτικών κατά του καπνίσματος.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει μελέτη του Κέντρου REAL του Ιδρύματος Υγείας της Αγγλίας, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ που παρατηρεί αύξηση κατά 20 χρόνια τουλάχιστον του προσδόκιμου επιβίωσης τα τελευταία 50 χρόνια και προβλέπει περαιτέρω αύξηση τα επόμενα χρόνια, όχι όμως με υγεία.
Προβολή των επιστημόνων έδειξε ότι οι πάσχοντες από σοβαρές ασθένειες στην Αγγλία θα αυξηθούν πάνω από το ένα τρίτο ως το 2040, ξεπερνώντας τα 9,1 εκατ. άτομα. Τα επιπλέον 2,5 εκατ. άνθρωποι, θα είναι άτομα άνω των 70 ετών, καθώς η γενιά των «baby boomer» μεγαλώνει, αναφέρει η μελέτη.
Πίεση στους προϋπολογισμούς
Η έκθεση, προβλέπει πρόσθετη πίεση στις δαπάνες του συστήματος υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, καθώς ο πληθυσμός του ενεργού πληθυσμού (των εργαζομένων) που συνεισφέρουν στο μεγαλύτερο μέρος των κρατικών εσόδων εκτιμάται ότι θα αυξάνεται κατά 4% ως το 2040, ενώ ο πληθυσμός με σοβαρές ασθένειες θα αυξάνεται κατά 37% την ίδια περίοδο.
Για να προσδιορίσουν την αναμενόμενη νοσηρότητα, οι ερευνητές στήριξαν την πρόβλεψή τους στην εξέταση 20 ασθενειών που αντιπροσωπεύουν το 65% του κόστους της περίθαλψης στην Αγγλία. Αυτές οι ασθένειες αποτελούν τον Δείκτη πολυνοσηρότητας του Κέμπριτζ (Cambridge Multimorbidity Score (CMS)) – μέτρηση που αξιολογεί την επιβάρυνση που προκαλούν οι ασθένειες στο σύστημα υγείας και το προσδόκιμο ζωής του ατόμου.
Η ανάλυση προέβλεψε ότι 19 από τις 20 ασθένειες θα αυξάνονται σε επιπολασμό, μαζί με αύξηση πάνω από 30% στον αριθμό των ανθρώπων που ζουν με παθήσεις όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης και η νεφρική νόσος.
Ζώντας με την ασθένεια
Συνολικά, ο αριθμός των ατόμων που ζουν με μείζονα νόσο αναμένεται να αυξηθεί στο 19% των ενηλίκων άνω των 30 ετών, από σχεδόν 1 στους 6 των ενηλίκων που ήταν το 2019.
Το προσδόκιμο επιβίωσης αυτών των ασθενών θα αυξηθεί, καθώς οι ασθενείς με σοβαρές νόσους ως το 2040 θα ζουν με την ασθένειά τους επί 12,6 έτη, έναντι 11,2 ετών το 2019.
Ταυτόχρονα, η επιβίωση των ασθενών που θα ζουν με σοβαρές ασθένειες αναμένεται να αυξηθεί σε 12,6 χρόνια το 2040 από 11,2 χρόνια το 2019.
Οι ασθένειες
Οι ερευνητές εντόπισαν τις 10 από τις 20 ασθένειες που περιλαμβάνονται στον προαναφερόμενο δείκτη CMS με τη μεγαλύτερη επίπτωση στη χρήση υπηρεσιών υγείας και στη θνησιμότητα σε άτομα ηλικίας 30 ετών και άνω. Μετά την προσαρμογή για δημογραφικές αλλαγές, η προβλεπόμενη ποσοστιαία αύξηση των ασθενειών από το 2019 έως το 2040 περιελάμβανε μεταξύ άλλων αύξηση:
Στην καρδιακή ανεπάρκεια κατά 92%
Στην κολπική μαρμαρυγή κατά 51%
Στον διαβήτη κατά 49%
Στην άνοια κατά 45% και
Στον χρόνιο πόνο κατά 32%
Σε απόλυτους αριθμούς αναμένεται η αύξηση του χρόνιου πόνου και του διαβήτη. Αντίστοιχα προβλέπεται αύξηση της τάξης του 30% στον καρκίνο, την χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, και τη χρόνια νεφρική νόσο. Αύξηση κατά 45% αναμένονται επίσης σε περιστατικά δυσκοιλιότητας και κατά 16% στα περιστατικά άγχους ή κατάθλιψης. Στις περισσότερες περιπτώσεις – με εξαίρεση το άσθμα – η αύξηση αυτή αφορά τη γήρανση του πληθυσμού και όχι την έναρξη των νόσων νωρίτερα ή αύξηση στον επιπολασμό των νόσων.
Σήμερα, πολλές από τις ασθένειες που παίρνουν ανοδική πορεία, είναι διαχειρίσιμες από την πρωτοβάθμια περίθαλψη.
Η πολυνοσηρότητα
Η πορεία της περαιτέρω γήρανσης του πληθυσμού όμως, δείχνει την αύξηση της πολυνοσηρότητας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη μελέτη το 2019, τα άτομα ηλικίας 70–74 ετών είχαν κατά μέσο όρο 2,7 διαγνωσμένες παθήσεις και τα άτομα ηλικίας 85 ετών και άνω είχαν κατά μέσο όρο 5,2 διαγνωσμένες παθήσεις.
Μέχρι το 2040, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 85 ετών και άνω θα αυξηθεί, αλλά οι προβλέψεις μας δείχνουν επίσης ότι θα έχουν κατά μέσο όρο 5,7 ασθένειες – αυξάνοντας την πολυπλοκότητα της διαχείρισης των αναγκών υγείας τους.
Οι ερευνητές επεσήμαναν πως παρότι δεν υπάρχει πανάκεια που θα ανακόψει την αναμενόμενη αύξηση των ανθρώπων που ζουν με σοβαρές ασθένειες, η μακροπρόθεσμη μεταρρύθμιση και χρηματοδότηση του Βρετανικού ΕΣΥ, μαζί με την επένδυση στην υγεία και την ευημερία του έθνους, θα ήταν απαραίτητη.
