Τί εννοούσε με το απόφθεγμα «Αγάπη σημαίνει ότι αρχίζεις να νοιάζεσαι για τον άλλον. Είναι σπάνιο το αίσθημα της αγάπης. Πρέπει να το έχεις πάρει από τη μάνα σου καταρχήν, αλλιώς πρέπει να κάνεις θεραπεία»;
Τα αποσπάσματά του Γιωσαφάτ αγγίζουν ποικίλες πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων, των κοινωνικών στάσεων και της εθνικής νοοτροπίας. Κυμαίνονται από ανησυχίες σχετικά με την αλλαγή της δυναμικής στις νεανικές σχέσεις μέχρι ψυχολογικές προοπτικές για την αγάπη. Αγάπη αυτό το δύσκολο πράγμα!
«Αγάπη σημαίνει ότι αρχίζεις να νοιάζεσαι για τον άλλον. Είναι σπάνιο το αίσθημα της αγάπης. Πρέπει να το έχεις πάρει από τη μάνα σου καταρχήν, αλλιώς πρέπει να κάνεις θεραπεία. Άλλο να νοιάζομαι για σένα πραγματικά. Άλλο να είμαι τρελά ερωτευμένος και άλλο να θέλω απλά να πηδήξω. Το πρώτο αν το πετύχεις είσαι ευτυχισμένος. Δένεσαι με την κοινή ζωή.»
Eίναι ξεκάθαρα μια δήλωση που εκφράζει την ιδέα ότι η ικανότητα για γνήσια, στοργική αγάπη συχνά αναπτύσσεται στην πρώιμη ζωή μέσω της σχέσης με τη μητέρα του ατόμου. Το συμπέρασμα είναι ότι η ικανότητα ενός ατόμου να νοιάζεται για τους άλλους, ιδίως στο πλαίσιο της ρομαντικής αγάπης, επηρεάζεται από την αγάπη και τη φροντίδα που έλαβε από τη μητέρα του κατά τη διάρκεια των διαμορφωτικών του χρόνων.
Από ψυχολογική άποψη, θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως αναγνώριση της σημασίας των πρώιμων δεσμών και του ρόλου των πρωταρχικών φροντιστών στη διαμόρφωση των συναισθηματικών ικανοτήτων και των μοτίβων σχέσεων ενός ατόμου. Η ιδέα είναι ότι τα συναισθηματικά θεμέλια που τίθενται στην παιδική ηλικία, ιδίως μέσω της σχέσης μητέρας-παιδιού, επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο εκφράζει και βιώνει την αγάπη αργότερα στη ζωή του. Κοινώς « Ἁμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα».
5 φράσεις του Γιωσαφάτ:
«Τα αγόρια σήμερα φοβούνται τα κορίτσια. Ενα κορίτσι 12 ή 14 ετών έχει συχνά ελευθεριάζουσα ερωτική συμπεριφορά. Αρκεί να σας πω ότι το 15% των κοριτσιών αρχίζει την ερωτική του ζωή στα 12 και το 20% με 25% στα 14.- Το Βήμα, 2013Αυτό το απόσπασμα φαίνεται να εκφράζει μια ανησυχία σχετικά με την αντιληπτή αλλαγή της δυναμικής των σχέσεων μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Η δήλωση υπονοεί ένα αίσθημα φόβου ή ανησυχίας σχετικά με τη συμπεριφορά των νεαρών κοριτσιών, αναφέροντας συγκεκριμένα την πρώιμη μύηση σε ρομαντικές σχέσεις. Τα στατιστικά στοιχεία που παρατίθενται επιχειρούν να ποσοτικοποιήσουν αυτή την ανησυχία.
«Όπως είπαμε, ο έρωτας είναι η προβολή των αναγκών μας σε άλλους ανθρώπους, που ελπίζουμε ότι θα τις ικανοποιήσουν. Αυτό λέμε έρωτα βασικά. Κι επειδή θέλουμε να τις ικανοποιήσουν, τον εξιδανικεύουμε τον άλλον και πιστεύουμε ότι είναι αυτός που θέλουμε. Η επιθυμητή μητέρα, όπως λέω, ή ο επιθυμητός πατέρας».Εδώ παρατηρούμε μια ψυχολογική προοπτική για την αγάπη, υποδηλώνοντας ότι περιλαμβάνει την προβολή των αναγκών του ατόμου σε ένα άλλο άτομο και την εξιδανίκευση του για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών. Η αναφορά στην “επιθυμητή μητέρα” ή τον “επιθυμητό πατέρα” υπονοεί μια σύνδεση μεταξύ της ρομαντικής αγάπης και των πρώιμων οικογενειακών σχέσεων. Τονίζεται η σημασία της φροντίδας και γίνεται διάκριση μεταξύ γνήσιου συναισθηματικού δεσμού και πιο περιστασιακών ή επιφανειακών σχέσεων. Αν και αυτές οι προσεγγίσεις είναι πλέον διαδεδομένες παρατηρούμε πως τα άτομα μέσα στις σχέσεις δεν παρατηρούν αντικειμενικά τα βιώματά τους.
«Αγάπη σημαίνει ότι αρχίζεις να νοιάζεσαι για τον άλλον. Είναι σπάνιο το αίσθημα της αγάπης. Πρέπει να το έχεις πάρει από τη μάνα σου καταρχήν, αλλιώς πρέπει να κάνεις θεραπεία. Άλλο να νοιάζομαι για σένα πραγματικά. Άλλο να είμαι τρελά ερωτευμένος και άλλο να θέλω απλά να πηδήξω. Το πρώτο αν το πετύχεις είσαι ευτυχισμένος. Δένεσαι με την κοινή ζωή».
«Το 80% των ζευγαριών στην Ελλάδα δεν τα πάνε καλά, το 50% χωρίζουν, το 30% δεν χωρίζουν για κοινωνικο-οικονομικούς λόγους, το 20% είναι σε σχετικά καλό επίπεδο και μόνο το 5%-10% είναι πραγματικά ευτυχισμένοι. Επομένως, η πλειονότητα των σχέσεων είναι ψεύτικες και βολεμένες. Δεν βρήκαν ποτέ το ιδανικό» – Lifo, 2020.Το υψηλό ποσοστό των ζευγαριών που δεν τα πάνε καλά, σε συνδυασμό με το ποσοστό διαζυγίων και τον ισχυρισμό ότι η πλειονότητα των σχέσεων είναι “ψεύτικες και άνετες”, υποδηλώνει μια αντιληπτή έλλειψη εκπλήρωσης ή αυθεντικότητας σε πολλές συνεργασίες.
«Είτε στην Ελλάδα, “είμαστε η καλύτερη χώρα του κόσμου και όλοι μας ζηλεύουν” ή όπως έλεγε και ο Πρωθυπουργός στην αρχή: “θα χτυπάω το νταούλι και θα χορεύει όλος ο κόσμος”» – Oneman 2018Τα άκρα που απεικονίζονται, “είμαστε η καλύτερη χώρα” έναντι μιας συγκρουσιακής προσέγγισης, υποδηλώνουν μια ορισμένη πόλωση ή διχοτόμηση στην αντίληψη της θέσης της Ελλάδας στον κόσμο.
Πηγή: lavart.gr
