Ο Κεμάλ Αττατούρκ την 19η Μαΐου αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και πραγματοποιεί αδυσώπητη σφαγή. Συνολικά κατεστράφησαν 815 κοινότητες, 1.134 εκκλησίες, 960 σχολεία και χάθηκαν 353.000 ζωές. Η δικαίωση για αυτή την ιστορικά τεκμηριωμένη γενοκτονία δεν έχει έρθει ακόμη.
Γενοκτονία των Ποντίων: Οι Νεότουρκοι κατέστρεψαν ελληνικές πόλεις με αδιάκοπη ιστορία για περισσότερο απο 27 αιώνες και οδήγησαν στον θάνατο 353.00 ζωές σε ένα σύνολο περίπου 750.000 ψυχών, εξολόθρευσαν περισσότερους από 350.000 Ελληνοποντίους. Η εξολόθρευση ήταν συντονισμένη, όπως και το σημερινό κρυφτό της Τουρκίας απέναντι στην ιστορία και τις αδικοχαμένες ψυχές που ξεριζώθηκαν ή σφαγιάστηκαν από τις επιδρομές των Νεότουρκων.
Βιασμοί, ξυλοδαρμοί και βασανιστήρια καταγράφηκαν σε διάφορα μέρη της περιοχής του Πόντου, ενώ στα χωριά Πάτραμα και Μαλάτεια οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μπουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Εκεί οι Νεότουρκοι τους έκαψαν ζωντανούς και τους άφησαν να πεθάνουν με φρικτό θάνατο. Σώματα σκορπίστηκαν παντού, κεφάλια καρφώθηκαν σε πασσάλους και πολλοί Έλληνες έχασαν τη ζωή τους σε εξοντώντικες πορείες. Μάλιστα είναι γνωστό πως τα βασανιστήρια των Νεότουρκων προς τους Έλληνες του Πόντου έγιναν πηγή έμπνευσης για το Ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ.
Η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Έθελ Τόμσον, όπου περιόδευε στην περιοχή υπό την προστασία της Αμερικανικής Επιτροπής με δυσκολία περιέγραψε τα ακόλουθα:
«Στο δρόμο», έγραφε η Τόμσον, «συναντούσαμε ομίλους γερόντων, παιδίων, σε μια ατέλειωτη πορεία μαρτυρίου, όπου έπεφταν νεκροί από την εξάντλησιν και από τα χτυπήματα των συνοδών Τούρκων. Οι περισσότεροι εκλιπαρούν τον θάνατον. Στην πόλη Μεζερέχ, ξαφνικά ακούσαμε φωνές περίπου τριακοσίων μικρών παιδιών μαζεμένα σε κύκλο. Είκοσι τσανταρμάδες – χωροφύλακες που κατέβηκαν από τα άλογα τους, χτυπούσαν σκληρά και ανελέητα τα παιδιά με τα μαστίγια και τα τρυπούσαν με τα ξίφη τους για να μην κλαίνε. Το θέαμα ήτο πρωτοφανές, φρικώδες! Τα παιδάκια έσκυβαν κι έβαζαν τα χεράκια τους πάνω στο κεφάλι για ν’ αποφύγουν τα χτυπήματα. Μία μητέρα που όρμησε για να σώσει το παιδί της, δέχτηκε το ξίφος στην καρδιά κι έπεσε κατά γης! Πάθαμε νευρική κρίση! Παντού βλέπαμε πτώματα γυναικών, παιδιών και γερόντων. Η Αμερικανική Υπηρεσία υπολογίζει τους ΄Ελληνες που εξολόθρευσαν οι Τούρκοι στην Σεβάστεια, σε τριάντα χιλιάδες».
Ο επικεφαλής της Αμερικανικής Επιτροπής, Ταγματάρχης Όουελ, καταγράφει:
«Από τις 30.000 εκτοπισθέντες Έλληνες, εκ των παραλίων του Πόντου το 1921 στο Χαρπούτ, έφτασαν μόλις 5.000! Οι άλλοι εκτελέστηκαν ή πέθαναν στον μακρύ δρόμο της εξορίας. Μετρήσαμε καθ’ οδόν 3.000 πτώματα κατά μήκος των οδών, βορά των σκύλων, των λύκων και των γυπαετών, διότι απαγορεύουν οι Τούρκοι στους συγγενείς τους να τους θάψουν! Τούρκοι αξιωματικοί και στρατιώτες προβαίνουν σε ανήκουστους βιασμούς γυναικών και παρθένων, τας οποίας εγκαταλείπουν ημιθανείς επί των οδών «για να ψοφήσουν εκεί» όπως έλεγαν… Είναι απερίγραπτος ο κυνισμός τους, που ομολογούν ότι μέσα από τις μάζες των εκτοπισμένων συλλαμβάνουν γυναίκες και τις οδηγούν στα χαρέμια τους».
Η λέξη γενοκτονία δεν υπήρχε εώς το 1944, καθώς την εισήγαγε αργότερα ο Πολωνοεβραίος δικηγόρος Ράφαελ Λέμκιν. Τη δεκαετία του 1930, ο Λέμκιν έκανε μια εκστρατεία για την ανάπτυξη διεθνούς δικαίου που θα βοηθούσε στην αποτροπή τέτοιων εγκλημάτων. Με ισχυρό ερέθισμα και αφορμή τη σφαγή περίπου 3.000 Ασσυρίων Χριστιανών από το Ιρακινό κράτος τον Αύγουστο του 1933, αλλά και τη σφαγή των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων από τους Τούρκους μεταξύ 1914 και 1924. Όταν ο Λέμκιν κατέγραφε τη σφαγή των Ελλήνων του Πόντου, δε φανταζόταν πως κάποτε θα σχημάτιζε με με το ελληνικό συνθετικό «γένος» και το λατινικό «cide» (δολοφονία) τη λέξη που θα την περιέγραφε και θα περιέγραφε τον αφανισμό των Εβραίων της Ευρώπης από τους ναζί.
Οι αμφισβητίες της Γενοκτονίας έχουν λάβει απάντηση
Ο Λέμκιν θεμελίωσε τον όρο με βάση «ενός συντονισμένου σχεδίου το οποίο βασίζεται σε μια σειρά από συγκεκριμένες ενέργειες, οργανωμένου χαρακτήρα, και αποβλέπει στην καταστροφή των βασικών θεμελίων της ζωής εθνικών ομάδων, με απώτερο στόχο τη βιολογική εξάλειψή τους». Στη χώρα μας ο νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α’) καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Δεν Ξεχνώ !
Kείμενο: Η ομάδα του Money & Life
