Η δραματική ταινία «Blitz» και το ντοκιμαντέρ «Occupied City» έχουν ως θέμα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
ΟΣτιβ ΜακΚουίν είναι στο στάδιο της προώθησης μακροχρόνιου πρότζεκτ του, του ντοκιμαντέρ «Occupied City».«Είναι σίγουρα ευχάριστο, αλλά είναι εργασία» ανέφερε σε δηλώσεις του στο Variety ο σκηνοθέτης, ο οποίος ολοκλήρωσε το μοντάζ. «Η σκληρή δουλειά είναι πάντα σκληρή δουλειά. Δεν μπορείς να την αποφύγεις», σημείωσε.
Ο Βρετανός σκηνοθέτης, ο οποίος ήταν υποψήφιος για Όσκαρ για την ταινία «12 Years a Slave» δεν σχεδίασε να γυρνά συνεχώς ταινίες για τον πόλεμο.
«Φυτεύεις σπόρους, και άλλοι καρποφορούν και άλλοι όχι» εξήγησε. Η δραματική ταινία «Blitz» και το ντοκιμαντέρ «Occupied City» έχουν ως θέμα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Έτυχε να ανθίσουν αρκετά κοντά το ένα στο άλλο», επισήμανε.
Η ταινία «Blitz» διαδραματίζεται στο Λονδίνο, το οποίο βομβαρδίστηκε, αλλά ποτέ δεν καταλήφθηκε από τη Γερμανία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αντίθετα, το «Occupied City», το οποίο κάνει παγκόσμια πρεμιέρα σήμερα, στην ενότητα Ειδικές Προβολές των Καννών – είναι μια αφηγηματική εξερεύνηση της ναζιστικής κατοχής του Άμστερνταμ σε αντιπαραβολή με εικόνες της πόλης σήμερα, κατά τη διάρκεια της χρονιάς που επλήγη από την Covid-19.
Μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στην Ολλανδία καταγράφηκε το υψηλότερο ποσοστό θανάτων Εβραίων στη Δυτική Ευρώπη, με το 75% του εβραϊκού πληθυσμού να χάνεται, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 60.000 μόνο στο Άμστερνταμ.
Η αντίθεση του να ακούς τη συχνά οδυνηρή ιστορία πίσω από έναν ταχυδρομικό κώδικα, ενώ ταυτόχρονα βλέπεις την κοινότοπη ροή της σύγχρονης ζωής μπορεί να φαίνεται αποπροσανατολιστική. Αυτό είναι το θέμα, εξήγησε ο Στιβ ΜακΚουίν.
«Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε πάντα ως άνθρωποι είναι να παντρεύουμε τα δύο και να νοηματοδοτούμε και τα δύο μαζί, έτσι ώστε η αφήγηση να επεξηγεί τις εικόνες», ανέφερε ο σκηνοθέτης.
«Αλλά μερικές φορές δεν γίνεται και σε αυτήν την ταινία, κάποιες φορές το ένα κυριαρχεί περισσότερο από το άλλο, και αυτό είναι εντάξει, γιατί πρόκειται για τη ζωή με φαντάσματα και για τη συγχώνευση του παρελθόντος και του παρόντος».
«Ο κόσμος ήταν πολύ δεκτικός όταν κάναμε τα γυρίσματα λόγω του τραύματος που πέρασε», τόνισε. «Όλοι έχουν μια ιστορία για τον πόλεμο και την κατοχή», πρόσθεσε.
Στο ντοκιμαντέρ δεν γίνεται αναφορά στην Άννα Φρανκ, η οποία κρυβόταν με την οικογένειά της για δύο χρόνια σε κτίριο το οποίο σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο. «Κατά κάποιο τρόπο, ήθελα να κρατήσω την ίδια καθώς και τις ιστορίες άλλων ανθρώπων στο παρόν και να μην ανήκει στο παρελθόν» διευκρίνισε ο σκηνοθέτης.
Το χρηματοδοτούμενο από τις A24 και New Regency ντοκιμαντέρ, διάρκειας 4 ωρών και 22 λεπτών δεν περιλαμβάνει συνεντεύξεις ή υλικό αρχείου, αλλά έχει ως βάση το εικονογραφημένο βιβλίο «Atlas of an Occupied City (Amsterdam 1940-1945)» που έγραψε η Ολλανδέζα συγγραφέας και σκηνοθέτης Μπιάνκα Στί
