Για την τηλεόραση αλλά και τις αλλαγές στην επαγγελματική της ζωή, μίλησε η Σίσσυ Χρηστίδου σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Διονυσία Μαρίνου για το ένθετο της εφημερίδας «Τα Νέα», «Πρόσωπα Weekend».
Η παρουσιάστρια του «Χαμογέλα και Πάλι!», Σίσσυ Χρηστίδου, έδωσε λεπτομέρειες για την απόφασή της να επιστρέψει στην καθημερινή τηλεόραση, παρά τις παλαιότερες επιφυλάξεις της, αλλά και στον φόβο της να ανταποκριθεί στις οικογενειακές της υποχρεώσεις.
Στη συνέχεια εξήγησε πώς αντιμετωπίζει τα νούμερα τηλεθέασης και μίλησε για τις «κόκκινες γραμμές» που δεν προτίθεται να ξεπεράσει, ανεξάρτητα από την πίεση του ανταγωνισμού.
Είχατε πει στο παρελθόν ότι δεν θέλατε να ξανακάνετε καθημερινό. Τι ήταν αυτό που σας έκανε τελικά να αλλάξετε γνώμη; Και τι φοβηθήκατε περισσότερο όταν είπατε το «ναι»;
Η εμπιστοσύνη της διοίκησης και της διεύθυνσης του Mega σε συνδυασμό με την πρόκληση που έχει ένα καθημερινό πρόγραμμα, μας έκανε να νιώσουμε ως ομάδα ότι θα θέλαμε να το κάνουμε. Επιπλέον, το γεγονός ότι τα παιδάκια μου έχουν μεγαλώσει αλλά και η μετακόμιση του μεγάλου μου γιου στο εξωτερικό που απαιτεί ελεύθερα Σαββατοκύριακα για να τον επισκεπτόμαστε, με έσπρωξαν προς την ίδια κατεύθυνση. Το μόνο που φοβήθηκα ήταν αν θα καταφέρω να αντεπεξέλθω στους υπόλοιπους ρόλους μου και κυρίως σε αυτόν της μητέρας.
Νιώθετε ότι είναι πιο δύσκολο να κερδίσετε έναν τηλεθεατή το Σαββατοκύριακο ή να τον κάνετε να σας βάζει στο σπίτι του πέντε μέρες την εβδομάδα;
Δεν θα τα διαχώριζα να σου πω την αλήθεια. Ό,τι μέρα και αν είναι, το να σε βάζει ο κόσμος σπίτι του ή να επιλέγει εσένα για παρέα είναι τιμητικό και αποτελεί τον βασικό μας στόχο. Απλώς το Σαββατοκύριακο έχει ίσως πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Η τηλεθέαση είναι για σας κίνητρο, άγχος ή ένας λογαριασμός που απλώς πρέπει να πληρώνετε κάθε μέρα;
Η τηλεθέαση για εμένα είναι το πιο σημαντικό εργαλείο, γιατί είναι η «φωνή» των τηλεθεατών. Πέρα από τα δικά μας νούμερα σε σχέση με τον ανταγωνισμό, είναι ο βασικός μας οδηγός για το περιεχόμενο που δημιουργούμε. Μας δείχνει τι θέλει να δει ο κόσμος από εμάς, τι δεν του αρέσει και μας καθοδηγεί.
Υπάρχει μια «κόκκινη γραμμή» που όσο κι αν πιέσει ο ανταγωνισμός δεν θα περάσετε;
Πολλές είναι αυτές οι «κόκκινες γραμμές» και πιστεύω πως είναι ευδιάκριτες πια στον κόσμο μετά τόσα χρόνια. Γραμμές που δεν χρειάζεται καν να ορίσω να συζητήσουμε ή να διαπραγματευτούμε γιατί ο αξιακός μας κώδικας είναι κοινός. Και ειδικά στην Ελλάδα, πιστεύω πως και το κοινό έχει αυστηρό αξιακό κώδικα.
