Για σχεδόν δυόμισι χρόνια η σύζυγος του Δημήτρη Κόκοτα, Κατερίνα Πετράκη, δεν έφυγε στιγμή από το πλευρό του και έδωσε τον δικό της αγώνα μέσα στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν ο δημοφιλής τραγουδιστής. 40 μέρες μετά τον θάνατό του, παραχώρησε δηλώσεις στην κάμερα της εκπομπής «Super Katerina» και μίλησε με συγκίνηση για τη μάχη που έδωσε και τις αντιδράσεις του, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του.
«Προς το παρόν νιώθω ένα κενό. Όσον αφορά το κομμάτι της συντροφικότητας και των πραγμάτων που θα έκανα με τον Δημήτρη, αυτό πλέον έχει τελειώσει», εξομολογήθηκε αρχικά η Κατερίνα Πετράκη και συνέχισε αναφερόμενη στην κόρη της: «Νιώθει ευγνώμων που είχε τον συγκεκριμένο μπαμπά κι ας ήταν για λίγο. Τουλάχιστον μου λέει “νιώθω περήφανη που ήταν μαζί μου πολλές ώρες”, οπότε κρατάει προς το παρόν αυτό».
Η Κατερίνα Πετράκη αναφέρθηκε και στα σχεδόν 25 χρόνια που έζησε στο πλευρό του Δημήτρη Κόκοτα: «Έζησα πάρα πολλές ευτυχισμένες στιγμές, πολύ γέλιο, πολύ χαρά και δυσκολίες. Σαφώς, γιατί έτσι είναι. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή όλα, αλλά πάντα βρίσκαμε έναν τρόπο να αντιμετωπίζουμε γιατί ήμασταν μαζί».
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η περιγραφή της για το διάστημα κατά το οποίο βρισκόταν καθημερινά στο πλευρό του και περίμενε κάποια βελτίωση στην κατάστασή του. «Καταρχάς πήγαινα κάθε μέρα με την ίδια ελπίδα. Έλεγα “να, σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει. Σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει”. Κάποιες μέρες αν έβλεπα έτσι μια μικρή ανταπόκριση, έστω και κάτι πολύ λίγο, γύριζα πετώντας.
Ο Δημήτρης καταλάβαινε. Ο Δημήτρης είχε συναίσθημα και δεν είναι κάτι που έβλεπα μόνο εγώ. Μου το έδειχναν και οι γιατροί. Αντιδρούσε. Δηλαδή γύριζε τα μάτια του. Προσπαθούσε να σηκώσει το κεφάλι του, να γυρίσει προς την πλευρά που άκουγε τη φωνή της μικρής. Αν ρωτούσα κάτι, σήκωνε το χέρι του. Άνοιγε, έκλεινε τα μάτια. Πάντα στις ερωτήσεις γινόταν μια αντίδραση. Έκλαιγε, δεν δάκρυσε. Απλώς έκλαιγε. Έκλαιγε, έβαζε δύναμη στο σώμα του, έβαζε δύναμη στο σώμα, στο κεφάλι, σαν να προσπαθούσε να σηκωθεί και έκλαιγε».
Στη συνέχεια, η Κατερίνα Πετράκη περιέγραψε την ημέρα που συνειδητοποίησε ότι ο Δημήτρης Κόκοτας έφευγε από τη ζωή. «Σωματικά όχι, ψυχικά. Έλεγα “Θεέ μου, να γυρίσει, να γυρίσει”. Όλο αυτό γινόταν με τη δύναμη που μου έδινε αυτή η σκέψη ότι όλο αυτό αξίζει για να τον δω ξανά όρθιο δίπλα μας. Δυστυχώς ήρθε αυτή η μέρα. Εκείνη τη μέρα όταν μπήκα μέσα, πλέον με το που τον είδα κατάλαβα ότι φεύγει και δεν ξέρω αν το έχει αφομοιώσει ο εγκέφαλός μου ακόμα αυτό σαν εικόνα. Ε, ναι, τον είδα απλά να φεύγει. Προσπάθησα να του πω όλα αυτά τα δυόμιση μήνες, να τα χωρέσω σε μισή ώρα, να χωρέσω τη ζωή μας όλη σε μισή ώρα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι όλη αυτή η ενέργεια, όλη αυτή, όλο αυτό που έχουμε ζήσει απλά φεύγει».
Όταν η δημοσιογράφος Μαρία Βλάχου τη ρώτησε αν πρόλαβε να του πει όσα ήθελε, η ίδια απάντησε: «Δεν νομίζω ότι θα προλάβω ποτέ να του τα πω. Θα τα λέω τώρα. Θέλω να πιστεύω ότι με ακούει και ότι μας βλέπει και θα μπορώ να του μιλάω όπως και το κάνω ήδη κάθε μέρα, κάθε μέρα και όλες τις ώρες».
