Εξαγωγικό άλμα 30% μέσα σε ένα χρόνο έκανε η αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ, ξεπερνώντας τα 19 δισ. σε πωλήσεις υψηλής τεχνολογίας αμυντικού υλικού προς τρίτες χώρες, με μεγαλύτερο πελάτη την Ευρώπη. Ποιο είναι το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησε η χώρα και πώς θα μπορούσε να το μιμηθεί η Ελλάδα.
Το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ (IMOD) ανακοίνωσε χθες ότι το ρεκόρ όλων των εποχών στις εξαγωγές αμυντικού εξοπλισμού του Ισραήλ έχει σπάσει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, με 19,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025 – μια αύξηση σχεδόν 30% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, υπερδιπλασιάζοντάς το σε πέντε χρόνια και τετραπλασιάζοντάς το σε μια δεκαετία. Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης των εξαγωγών αμυντικού εξοπλισμού του Υπουργείου, το 2025 σημείωσε επίσης ρεκόρ όλων των εποχών για τις συμφωνίες μεταξύ κυβερνήσεων (GTG), συνολικού ύψους περίπου 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων και αντιπροσωπεύοντας πάνω από το ήμισυ του συνολικού όγκου συμφωνιών.
Ο Γενικός Διευθυντής του IMOD, Υποστράτηγος ε.α. Amir Baram, και ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας (SIBAT) του Υπουργείου, Ταξίαρχος… Ο Yair Kulas παρουσίασε στον Υπουργό Άμυνας Israel Katz την έκθεση για τις αμυντικές εξαγωγές του 2025, αποκαλύπτοντας ότι οι αμυντικές βιομηχανίες υπέγραψαν εκατοντάδες νέες συμβάσεις παγκοσμίως καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με την υποστήριξη και την καθοδήγηση του IMOD, συνολικού ύψους 19,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Πάνω από τις μισές από αυτές τις συμφωνίες (53%) ήταν mega-συμφωνίες αξίας 100 εκατομμυρίων δολαρίων ή περισσότερο η καθεμία.
Τα συστήματα πυραύλων, πυραύλων και αεράμυνας συνέχισαν να ηγούνται το 2025, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το ένα τέταρτο (29%) του συνολικού όγκου συμφωνιών. Μια άλλη αξιοσημείωτη αύξηση καταγράφηκε στα συστήματα παρατήρησης και οπτοηλεκτρονικής, αυξανόμενη στο 22% από 6% το προηγούμενο έτος.
Από τις 7 Οκτωβρίου 2023 και καθ’ όλη τη διάρκεια του περασμένου έτους, το IMOD και οι αμυντικές βιομηχανίες του Ισραήλ λειτουργούν υπό συνθήκες πολέμου, διατηρώντας την παραγωγή όλο το εικοσιτετράωρο για τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα εκπληρώνουν συμβάσεις για ξένους πελάτες. Τα πρωτοφανή επιχειρησιακά επιτεύγματα – συμπεριλαμβανομένης της επιχείρησης Rising Lion εναντίον του Ιράν τον Ιούνιο του 2025 – σε συνδυασμό με την αποδεδειγμένη σε μάχη απόδοση των ισραηλινών συστημάτων σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων, δημιούργησαν ισχυρή διεθνή ζήτηση για ισραηλινή αμυντική τεχνολογία. Το 2025 συνέχισε την ανοδική πορεία των αμυντικών εξαγωγών, ξεπερνώντας το όριο των 19 δισεκατομμυρίων δολαρίων για πρώτη φορά.
Η απότομη αύξηση των ισραηλινών αμυντικών εξαγωγών, με ιδιαίτερη έμφαση στα ρεκόρ των στοιχείων της Γενικής Στρατιωτικής Ομάδας (GTG), αντικατοπτρίζει την εφαρμογή στον πραγματικό κόσμο της στρατηγικής του IMOD για την επέκταση των αμυντικών εξαγωγών ως ακρογωνιαίο λίθο για τη διασφάλιση της συσσώρευσης δυνάμεων του IDF σε ένα απαιτητικό δημοσιονομικό περιβάλλον, την προώθηση των στόχων της εξωτερικής πολιτικής, την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και τη δημιουργία πρόσθετων δημοσιονομικών πόρων για την άμυνα.
Οι εξαγωγές σε αριθμούς
Έχοντας αυτά κατά νου, και στο πλαίσιο των σαρωτικών παγκόσμιων αλλαγών και των δυναμικών συνθηκών της αγοράς, ο Υπουργός Άμυνας Israel Katz και ο Γενικός Διευθυντής Υποστράτηγος ε.α. Amir Baram ξεκίνησαν μια μεταρρύθμιση των αμυντικών εξαγωγών – που περιλαμβάνει το άνοιγμα νέων αγορών, την επέκταση στρατηγικών συνεργασιών με μια σειρά χωρών και σημαντική χαλάρωση των πολιτικών αδειοδότησης εξαγωγών, παράλληλα με την ενίσχυση και την εστίαση των μηχανισμών εποπτείας για την προστασία των διαβαθμισμένων περιουσιακών στοιχείων και των αμυντικών μυστικών.
Σημαντικά επίπεδα εξαγωγών άμυνας: Πύραυλοι, πυραυλικά συστήματα και συστήματα αεράμυνας (29%), παρατήρηση και οπτοηλεκτρονική (22%), ραντάρ και ηλεκτρονικό οπλισμό (11%), επανδρωμένα αεροσκάφη και ηλεκτρονικά συστήματα (11%), C4I και συστήματα επικοινωνιών (7%), σταθμοί όπλων και εκτοξευτές (6%), μη επανδρωμένα αεροσκάφη και UAV (4%), δορυφόροι και διαστημικά συστήματα (3%), οχήματα και APC (2%), συστήματα πληροφοριών, πληροφοριών και κυβερνοσυστήματα (2%), θαλάσσια συστήματα και πλατφόρμες (2%), και πυρομαχικά και οπλισμός (1%).
Στοιχεία εξαγωγών άμυνας ανά γεωγραφική κατανομή: Ευρώπη (36%), Ασία και περιοχή του Ειρηνικού (32%), Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική (15%), Βόρεια Αμερική (13%), Λατινική Αμερική (2%) και Αφρική (2%).
Κατανομή συμφωνιών ανά οικονομικό πεδίο εφαρμογής: Συμφωνίες άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων (53%), συμφωνίες μεταξύ 50-100 εκατομμυρίων δολαρίων (13%), συμφωνίες μεταξύ 10-50 εκατομμυρίων δολαρίων (19%) και συμφωνίες έως 10 εκατομμυρίων δολαρίων (15%).
«Η αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ είναι πρωτοποριακή, δυναμική και δημιουργεί αποτελεσματικές λύσεις σε αέρα, θάλασσα και ξηρά, στην πρώτη γραμμή της τεχνολογίας. Η SIBAT και το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ ηγούνται μιας συνεπούς και συνειδητής προσπάθειας για την επέκταση της αμυντικής συνεργασίας του Ισραήλ με χώρες σε όλο τον κόσμο, ώστε οι δυνατότητες της βιομηχανίας και των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων να είναι προσβάσιμες παγκοσμίως» αναφέρει σε δηλώσεις του ο Διευθυντής της SIBAT, Ταξίαρχος ε.α. Yair Kulas: «Τα στοιχεία για τις αμυντικές εξαγωγές του 2025, που ανέρχονται συνολικά σε πάνω από 19 δισεκατομμύρια δολάρια – ένα ρεκόρ όλων των εποχών – αφηγούνται μια απλή ιστορία: πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο έχουν αυξήσει τους προϋπολογισμούς τους για την άμυνα και τις προμήθειες και ενδιαφέρονται για την αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ. Πίσω από τους αριθμούς βρίσκεται μια βιομηχανία που έχει αποδείξει μια μοναδική ικανότητα – προμηθεύοντας τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις με πυρομαχικά και συστήματα για μια στρατιωτική εκστρατεία πλήρους κλίμακας, ενώ ταυτόχρονα επεκτείνει τις εξαγωγικές αγορές και υπογράφει πολυάριθμες συμφωνίες με κυβερνήσεις και πελάτες σε όλο τον κόσμο. Το ιστορικό ρεκόρ σε συμφωνίες μεταξύ κυβερνήσεων (GTG) – περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια – δεν είναι μόνο ένα οικονομικό μέγεθος. Αντικατοπτρίζει την εμβάθυνση των στρατηγικών συνεργασιών και την αυξανόμενη διεθνή εμπιστοσύνη που έχει χτίσει το Υπουργείο με τα υπουργεία άμυνας σε όλο τον κόσμο».
Το ισραηλινό θαύμα
Η ραγδαία ανάπτυξη της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας και η μετατροπή της σε έναν από τους κορυφαίους εξαγωγείς παγκοσμίως δεν συνέβη τυχαία, αλλά αποτέλεσε προϊόν μιας μακροχρόνιας, εθνικής στρατηγικής επιβίωσης. Λόγω των συνεχών γεωπολιτικών απειλών από την ίδρυση του κράτους και του αρχικού εμπάργκο όπλων που αντιμετώπισε, το Ισραήλ συνειδητοποίησε νωρίς ότι η εθνική του ασφάλεια εξαρτάται από την αυτονομία. Ο κεντρικός πυλώνας αυτής της επιτυχίας είναι το τρίπτυχο που ενώνει τις ένοπλες δυνάμεις, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον ιδιωτικό τομέα.
Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία λειτουργεί ως ένας τεράστιος μηχανισμός επιλογής ταλέντων, όπου οι πιο προικισμένοι νέοι κατευθύνονται σε εξειδικευμένες τεχνολογικές μονάδες, όπως η περίφημη Μονάδα 8200. Εκεί αποκτούν πολύτιμη εμπειρία στην κυβερνοασφάλεια και τα ηλεκτρονικά συστήματα, την οποία στη συνέχεια μεταφέρουν στην αγορά, ιδρύοντας νεοφυείς επιχειρήσεις (startups). Παράλληλα, το κράτος επενδύει σταθερά ένα από τα υψηλότερα ποσοστά του ΑΕΠ παγκοσμίως στην Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D). Η ισραηλινή προσέγγιση βασίζεται στη φιλοσοφία της «δοκιμασμένης σε μάχη» (combat-proven) τεχνολογίας, καθώς τα συστήματα που αναπτύσσονται δοκιμάζονται άμεσα στο πεδίο και βελτιώνονται συνεχώς, γεγονός που προσδίδει τεράστια αξιοπιστία και ελκυστικότητα στις διεθνείς αγορές.
Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα
Η Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας τις δικές της μόνιμες γεωπολιτικές προκλήσεις και δαπανώντας μεγάλα ποσά για την άμυνα, μπορεί να αντλήσει πολύτιμα μαθήματα από το ισραηλινό μοντέλο, προσαρμόζοντάς το βέβαια στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Το βασικό παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας είναι η δημιουργία ενός εγχώριου οικοσυστήματος καινοτομίας που συνδέει την άμυνα με την οικονομία. Αντί η Ελλάδα να λειτουργεί απλώς ως αγοραστής έτοιμων οπλικών συστημάτων από το εξωτερικό, οφείλει να επιβάλλει τη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας σε κάθε μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα μέσω συμπαραγωγών και μεταφοράς τεχνολογίας.
Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται η ίδρυση ενός κεντρικού φορέα αμυντικής έρευνας, στα πρότυπα του ισραηλινού MAFAT, ο οποίος θα χρηματοδοτεί ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα για την ανάπτυξη τεχνολογιών αιχμής, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), η κυβερνοάμυνα και η τεχνητή νοημοσύνη. Επιπλέον, η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει τη στρατιωτική θητεία, δημιουργώντας ειδικές τεχνολογικές ειδικότητες για στρατεύσιμους με υπόβαθρο στην πληροφορική και τη μηχανική, ώστε ο χρόνος της θητείας να παράγει έργο υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Είναι απαραίτητο να δοθούν κίνητρα για τη δημιουργία μικρομεσαίων ιδιωτικών εταιρειών που θα αναπτύσσουν τεχνολογίες διπλής χρήσης (dual-use), δηλαδή συστήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για στρατιωτικούς όσο και για πολιτικούς σκοπούς, όπως η πολιτική προστασία και η διαχείριση κρίσεων. Με αυτόν τον τρόπο, η αμυντική δαπάνη θα πάψει να είναι απλώς ένα κόστος για τον προϋπολογισμό και θα μετατραπεί σε μοχλό οικονομικής ανάπτυξης, τεχνολογικής αναβάθμισης και, τελικά, αύξησης των ελληνικών εξαγωγών.
