Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε πρόωρα από τη ζωή σε ηλικία 56 ετών, βυθίζοντας στον πόνο και την οδύνη τα αγαπημένα της πρόσωπα. Το μεσημέρι της Τετάρτης (27.05.2026) ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας και η μονάκριβη κόρη του, Βικτώρια, την αποχαιρέτησαν για πάντα με λόγια καρδιάς. Στην κηδεία που έγινε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό βρέθηκαν πολλοί εκπρόσωποι της ελληνικής showbiz που ήταν φίλοι της γυμνάστριας για να της πουν το «τελευταίο αντίο».
Ανάμεσα στα πρόσωπα που έδωσαν το «παρών» στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα ήταν ο Αντώνης Ρέμος με την Υβόννη Μπόσνιακ, η Δέσποινα Βανδή με τον Βασίλη Μπισμπίκη, ο Λάκης Γαβαλάς, ο Τρύφωνας Σαμαράς, ο Μάκης Τσέλιος, η Ελένη Πετρουλάκη με τον Ίλια Ίβιτς, η Έλλη Αγγελιδάκη, ο Αλέξανδρος Παρθένης, ο Τάκης Ζαχαράτος, ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, η Μαρία Καλάβρια και ο Χάρης Σιανίδης.
Επίσης, στην κηδεία βρέθηκαν η Ελευθερία Παντελιδάκη με τον Γιώργο Γιάννια, η Κέλλυ Κελεκίδου, ο Νίκος Κουρκούλης, η Ελίνα Κάντζα, η Βίκυ Κάβουρα με τον Γιώργο Τζαβέλλα και πολλοί άλλοι.
Ο Λάκης Γαβαλάς / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSIΟ Τάκης Ζαχαράτος / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/ EUROKINISSIΤο στεφάνι της κόρης της Γωγώς Μαστροκώστα / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSI
«Ξέρω πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι, όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μία υπέροχη σύζυγος, μία αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μία δυνατή αδερφή. Και πάνω απ’ όλα μία φανταστική μαμά», είπε η Βικτώρια Δέλλα με πόνο ψυχής στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα.
«Αγάπη μου, άγγελέ μου. Κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα… “μη φοβάσαι. Θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”.
Και βγήκαμε… όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά, κολυμπούσαμε σε ωκεανό… Αλλά και πάλι, σου είπα… “μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα”. Και το ’κανες. Κι εγώ… θα είμαι εδώ.
Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο… σε έχασα από δίπλα μου.