Σε μια φάση ριζικού μετασχηματισμού εισέρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η πίεση για οικονομική και στρατιωτική «αυτονομία» από τις ΗΠΑ επιταχύνει τις διαδικασίες για τη δημιουργία ενός σκληρού πυρήνα κρατών. Στο επίκεντρο των διεργασιών βρίσκεται η επίσημη πλέον πρόταση για μια Ευρώπη «δύο ταχυτήτων», με οδηγό τις έξι ισχυρότερες οικονομίες της Γηραιάς Ηπείρου.
Το σχήμα των «6» και η ηγεμονία Βερολίνου – Παρισιού
Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ο Γερμανός αντικαγκελάριος Λαρς Κλινγκμπάιλ προωθεί ένα νέο σχήμα συνεργασίας που περιλαμβάνει τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, την Ισπανία και την Ολλανδία. Το σχήμα αυτό, που χαρακτηρίζεται ως η «κινητήρια δύναμη» της ΕΕ, στοχεύει στην προώθηση κρίσιμων προτεραιοτήτων, όπως η ένωση των χρηματαγορών, η ενίσχυση του ευρώ και η διασφάλιση πρώτων υλών, παρακάμπτοντας τις αργές διαδικασίες των «27».
Ο χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς υπογράμμισε την ανάγκη η Ευρώπη να καταστεί υπολογίσιμη πολιτική δύναμη, σημειώνοντας ότι «δεν υπάρχει γεωπολιτική επιρροή χωρίς οικονομικό δυναμισμό».
Στρατιωτική αυτονόμηση και ο «Ευρωπαϊκός Πυλώνας» του ΝΑΤΟ
Η μετατόπιση του ενδιαφέροντος της Ουάσιγκτον μακριά από την Ευρώπη αναγκάζει τις Βρυξέλλες να επενδύσουν στην άμυνα. Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, και ο Επίτροπος Άμυνας, Άντριους Κουμπίλιους, τάχθηκαν υπέρ της δημιουργίας ενός διακριτού «ευρωπαϊκού πυλώνα» εντός του ΝΑΤΟ.
«Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει δράση. Καμία μεγάλη δύναμη στην Ιστορία δεν έχει αναθέσει την επιβίωσή της σε τρίτους και επιβίωσε», τόνισε χαρακτηριστικά η Κάλας, απαντώντας εμμέσως στις επιφυλάξεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε.
Η «ανυπομονησία» του κεφαλαίου
Την ίδια στιγμή, κορυφαίοι παράγοντες της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, όπως οι επικεφαλής της Siemens και της Deutsche Bank, πιέζουν για ταχύτερη ενοποίηση και μείωση της γραφειοκρατίας. Η ανάγκη για έναν «Ευρωπαϊκό Στρατό» και ένα «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας» θεωρείται πλέον επιτακτική από τους επιχειρηματικούς κύκλους, προκειμένου η ΕΕ να αντέξει στον διεθνή ανταγωνισμό.
Το μήνυμα είναι σαφές: Η παγκόσμια τάξη, όπως τη γνωρίζαμε, έχει τελειώσει. Η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν θα προχωρήσει με τις δικές της δυνάμεις ή αν θα παραμείνει εγκλωβισμένη σε εσωτερικές αντιθέσεις, την ώρα που ο σκληρός πυρήνας των «6» ετοιμάζεται να πάρει τα ηνία.
