Ο Τύρναβος, ένας τόπος με πλούσια παράδοση και ιστορία, έχει συνδέσει το όνομά του άρρηκτα με δύο μοναδικά προϊόντα: το τσίπουρο και το κρασί. Δύο προϊόντα της τοπικής παραγωγής ταυτισμένα με τη γαστρονομική ταυτότητας της περιοχής, αλλά και θεμέλιοι λίθοι της οικονομίας, του πολιτισμού και της καθημερινής ζωής των κατοίκων.
Οι ντόπιοι παραγωγοί, με μεράκι και γνώση που περνά από γενιά σε γενιά, έχουν καταφέρει να αναδείξουν το δυναμικό του τόπου μέσα από εξαιρετικά κρασιά και προφανώς, με την παραγωγή του τσίπουρου. Η ποικιλία Μοσχάτο ξεχωρίζει, χαρίζοντας κρασιά με έντονα αρωματικά χαρακτηριστικά και φρουτώδη γεύση, ενώ η ποικιλία στηρίζει ιδιαίτερα την τοπική παραγωγή του τσίπουρου. Η παραγωγή κρασιού και τσίπουρου στον Τύρναβο είναι μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα. Πολλές οικογένειες εξαρτώνται από την καλλιέργεια αμπελιών, ενώ ο τοπικός συνεταιρισμός και τα ιδιωτικά οινοποιεία συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Όπως εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η διευθύντρια του Αγροτικού Οινοποιητικού συνεταιρισμού Τυρνάβου, Αναστασία Παναγιώτου, η ποικιλία του Μοσχάτου είναι η ιδιαιτερότητα ολόκληρης της περιοχής, «καθώς το σύνολο σχεδόν της καλλιέργειας στην Ελλάδα βρίσκεται στον Τύρναβο».
Μεταξύ άλλων, τόνισε, πως τα κρασιά και το τσίπουρο Τυρνάβου με την Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ) δημιουργούν θέσεις εργασίας και ενισχύουν την τοπική ανάπτυξη, ενώ επισήμανε πως το Μοσχάτο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτιστική ταυτότητα του Τυρνάβου. «Με αυτή την έννοια το μοσχάτο φέρει το συνώνυμο «Μοσχάτο Τυρναβου», με αποτέλεσμα να έχουμε μια ταύτιση της περιοχής με τη συγκεκριμένη ποικιλία, γεγονός σπάνιο στον κόσμο, που δίνει δυναμική σε ολόκληρη την περιοχή» είπε χαρακτηριστικά.
Από τη μεριά της, η οινολόγος και υπεύθυνη του χημείου του Συνεταιρισμού Βάλια Βασιλείου, εξήγησε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής, επισημαίνοντας τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης και του έλεγχου από τα σταφύλια, μέχρι και την επιλογή των χαρμανιών και το τελικό προϊόν. Η ίδια σημείωσε πως τα καινοτόμα προϊόντα του τσίπουρου αποτελούν μια σημαντική εξέλιξη για την περιοχή, καθώς δίνει προστιθέμενη αξία σε όλη την αλυσίδα της παραγωγής, που ξεκινάει από το σταφύλι και φτάνει μέχρι και την τελικό προϊόν του τσίπουρου.
Αξίζει να σημειωθεί, πως ο Αγροτικός Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Τυρνάβου ιδρύθηκε το 1961 από τους αμπελουργούς της τότε επαρχίας Τυρνάβου με σκοπό την αξιοποίηση της σταφυλικής τους παραγωγής και την παραγωγή και εμφιάλωση οίνων.
Ο Συνεταιρισμός σήμερα έχει γύρω στα 500 μέλη από όλη την περιοχή Τυρνάβου που καλλιεργούν συνολικά 9.000 στρέμματα αμπελώνα, δηλαδή περισσότερα από τα μισά οινοποιήσιμα αμπέλια της περιοχής. Ο Συνεταιρισμός παραλαμβάνει κάθε χρόνο γύρω στους 10.000 τόνους σταφυλιών από τα μέλη του και παράγει οίνους, αποστάγματα και συμπυκνωμένα γλεύκη. Οι ποικιλίες που παραλαμβάνονται είναι κυρίως το Μοσχάτο Τυρνάβου, επίσης ποικιλίες γηγενείς όπως Ροδίτης, Ασύρτικο, Μπαντίκι, Μαλαγουζιά, Λημνιώνα, Ξυνόμαυρο αλλά και κοσμοπολίτικες ποικιλίες όπως το Ugni Blank (ούνι μπλαν), Macabeau (μακαμπέο), Sauvignon Blanc (Σοβινιον Μπλάν), Chardonnay (Σαρντονέ), Syrah (Συρά), Merlot ( Μερλο).
Από τα πιο σημαντικά κομμάτια των προϊόντων είναι η παραγωγή των αποσταγμάτων. Παράγεται Τσίπουρο Τυρνάβου μονοποικιλιακό από Μοσχάτο Τυρνάβου σε διάφορες εκδοχές παραδοσιακές και καινοτόμες, ώστε να καλύπτουν διαφορετικές συνήθειες και προτιμήσεις. Παράγεται τσίπουρο με γλυκάνισο, χωρίς γλυκάνισο, με κρόκο (σαφράν), με μαστίχα αλλά και παλαιωμένο τσίπουρο σε δρύινα βαρέλια για πέντε χρόνια, το OLD SPIRIT.
Να σημειωθεί, πως τόσο το κρασί όσο και το τσίπουρο του Τυρνάβου είναι μέρος της ζωής και της κουλτούρας της περιοχής. Οι γιορτές του κρασιού και του τσίπουρου, όπως το διάσημο Τυρναβίτικο Καρναβάλι, συγκεντρώνουν επισκέπτες από όλη την Ελλάδα, προωθώντας τη φιλοξενία και τη ζωντάνια της τοπικής κοινότητας. Οι παραδοσιακοί μεζέδες, που συνοδεύουν το τσίπουρο, και οι απέραντες συζητήσεις γύρω από το τραπέζι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής παράδοσης, με τον Τύρναβο να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατήρηση και εξέλιξη της λαϊκής κουλτούρας.
«ΑΠΕ-ΜΠΕ»
