Κάποιοι επιθυμούν να βρεθούν σε μία θάλασσα με καθαρά νερά, ενώ άλλοι κάπου σκιερά και ορεινά. Πάντα υπάρχει μια καλή αφορμή για εκδρομή και όταν το καλό φαγητό μπαίνει στην εξίσωση, αξίζουν τα παραπάνω χιλιόμετρα. Το καλοκαίρι είναι η ιδανική εποχή να αφήσεις πίσω σου την πόλη, που όσα κι αν έχει να μας προσφέρει, τίποτα δε συγκρίνεται με το καθαρό αεράκι, την επαφή με τη φύση και την ηρεμία του τοπίου.
Αφού κάνεις τις βουτιές σου στις παραλίες της Κερατέας, το να βρεθείς στο Λαζό (Αθηνών – Σουνίου 53) για φαγητό είναι το αμέσως καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις. Στεγάζεται σε ένα πέτρινο, φωτεινό κτήριο, με άνετη αυλή στην πίσω πλευρά – μια μεριά που σου εξασφαλίζει ησυχία μακριά από τον δρόμο. Πρόκειται για μία ταβέρνα που ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση και τις δημιουργικές προσθήκες, με έμφαση στις λεπτομέρειες και τις καλές πρώτες ύλες, κι αυτό μόνο κλισέ δεν είναι.
Η αρχή όλων είναι το ψωμί, κι εδώ καταφτάνει καρβελάκι ζεστό, χειροποίητο για να το βουτήξεις στο λάδι. Αρβανίτικο τηγανόψωμο που ζυμώνεται καθημερινά, κοντοσούβλι, πανσετάκια, παϊδάκια και φυσικά πατάτες κομμένες στο χέρι, είναι μόνο μερικά από τα πιάτα που αξίζει να δοκιμάσεις.
Η ταβέρνα Ξυπόλητος (25ης Μαρτίου, Άγιος Νικόλαος Αρτέμιδα) βρίσκεται κυριολεκτικά πάνω στο κύμα, με θέα τον φάρο και το απέραντο γαλάζιο. Μετράει πάνω από μισό αιώνα ζωής στην Αρτέμιδα, σε θέση προνομιακή καθώς βρίσκεται πάνω στην ακτογραμμή της Λούτσας.
Από τα τραπέζια του έχουν περάσει πολιτικοί και καλλιτέχνες, ενώ το μαγαζί έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές ως σκηνικό για τις ανάγκες της τηλεόρασης. Στον πυρήνα του, ωστόσο, παραμένει μια λαϊκή ταβέρνα για φρέσκο ψάρι και θαλασσινά, σε απόσταση καθόλου απαγορευτική για να βρεθείς ακόμα κι ένα βράδυ καθημερινής.
«Δεν θα πιστέψεις ότι θα φας τόσο νόστιμο συκώτι στον Βοχαϊκό» μου είχε πει μια καλοφαγού φίλη που μένει μόνιμα στο Λουτράκι. Δεν έχεις λοιπόν παρά να πάρεις τον δρόμο προς το Βραχάτι Κορινθίας, να κάνεις το μπάνιο σου και στη συνέχεια να βρεθείς στο Εβίβα (Επαρχιακή Οδός Βραχατίου – Νεμέας 255). Δεν περιμένεις ότι σε ένα μικρό χωριό, υπάρχει μία ταβέρνα που δίνει σημασία στο καλό και ποιοτικό κρέας, φέρνοντας στο τραπέζι σου κοπές από φάρμες με τις οποίες συνεργάζεται. Το ίδιο ισχύει και για την κάβα, με επιλογές από ελληνικό και διεθνή αμπελώνα για ένα άψογο pairing.
Σε 50 λεπτά βρίσκεσαι από την Αθήνα στους Αγίους Θεοδώρους, οπότε δε χρειάζεται να το σκεφτείς δεύτερη φορά πριν κρατήσεις τραπέζι στον Σούλη (Σαρωνικού 11). Το σκηνικό θα σου θυμίσει καλοκαιρινές διακοπές και τα πιάτα του είναι απλά και νόστιμα, με την ουσία της πρώτης ύλης στο επίκεντρο. Μπιφτέκια, πατάτες τηγανητές και χωριάτικη είναι όσα χρειάζεσαι στο τραπέζι σου.
Η πορεία του Κάβου στα Ίσθμια ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1964, όταν ο Τάκης Βλάσσης σκέφτηκε να μετατρέψει το παραλιακό «θέρετρο» της οικογένειας σε μία λιτή ψαροταβέρνα. Με τα χρόνια, τα καλά νέα κυκλοφόρησαν από στόμα σε στόμα και οι σταθεροί πελάτες έγιναν περισσότεροι. Καθώς η μία γενιά διαδεχόταν την άλλη, τη σκυτάλη του Κάβου παρέλαβε το 1997 ο γιος του κυρίου Τάκη, Τάσος.
Στο μενού της αμιγούς ψαροφαγίας εντάχθηκε και η μακαρονάδα με οστρακοειδή, που κατέληξε να γίνει και ένα από τα δημοφιλέστερα πιάτα. Σήμερα, οι σταθερές σχέσεις με ντόπιους ψαράδες επισφραγίζουν την ποιότητα της πρώτης ύλης, ενώ όλα τα υλικά που χρησιμοποιούνται προέρχονται από σταθερούς, αξιόπιστους προμηθευτές.
