Ανέκαθεν η πολιτική στη χώρα μας ήταν ακριβό σπορ. Πολιτικά τζάκια και επιχειρηματίες είναι 
συνήθως η πλειοψηφία των υποψήφιων και δε μας κάνει και ιδιαίτερη εντύπωση. Μπορεί συνταγματικά να προβλέπεται και να προφυλάσσεται η ισότητα των πολιτών στο εκλογικό δικαίωμα αλλά στην πράξη ελάχιστοι ήταν αυτοί που μπήκαν στην πολιτική με «άδειες τσέπες» και γι’ αυτό έφυγαν και νύχτα. Πώς να τα έβγαζαν πέρα με τους μεγαλογιατρούς, τους μεγαλοδικηγόρους και τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Ήταν κοινό μυστικό πως αν δεν έχεις «πλάτες» και… παράδες η πολιτική θα σε ξέβραζε πολύ σύντομα.
Σε όλη αυτή την ήδη αντιδημοκρατική διαδικασία των εκλογών ήρθε να προστεθεί και κάτι ακόμα. Κάτι που δεν πολυακούστηκε – γιατί άραγε- και που ήρθε για να μας δείξει ότι πια οι «ηγεμόνες» μας δε κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Ποιο είναι αυτό;
Στις ευρωεκλογές που έρχονται τον Ιούνιο τα κόμματα που θα θέσουν υποψηφιότητα είναι υποχρεωμένα σύμφωνα με τον νόμο 5083/2024 να καταβάλουν το παράβολο των 20.000 ευρώ. Τα χρήματα βέβαια θα επιστραφούν σε όσα κόμματα ξεπεράσουν το 1,5%. Ξέραμε ότι οι πολιτικοί νομοθετούν με βάση τα συμφέροντα τους αλλά πιστεύαμε, τουλάχιστον εγώ, με αφέλεια πως για τα μάτια του κόσμου κάποια πράγματα δε τα ακουμπάνε. Ήρθαν να με διαψεύσουν λοιπόν.
Θα μου πείτε όμως ότι τα χρήματα θα επιστραφούν στα κόμματα του 1,5 και άνω, μα στα αλήθεια, δε ξέρουμε ποια θα είναι αυτά τα κόμματα; Κόμματα τα οποία ήταν στη βουλή και παραμένουν μέλη του συστήματος και κόμματα που διεκδικούν ένα κομμάτι της πίτας. Τα υπόλοιπα κόμματα; «Είναι μειονότητες, δε μας ενδιαφέρουν». Πώς όμως αυτές οι μειονότητες θα ακουστούν; Πώς θα δοθεί στους πολίτες μια εναλλακτική λύση στη κάλπη και δεν θα αναγκαστούν να ψηφίσουν ξανά «το λιγότερο κακό», δηλαδή πάλι τα ίδια διεφθαρμένα κόμματα;
Εδώ μπαίνει ακόμα μια παράμετρος που υπονομεύει κι άλλο την δημοκρατία. Πολλά κόμματα θα αναγκαστούν να βρουν χρηματοδότες. Ανθρώπους που θα επενδύσουν σε ένα κόμμα όπως και σε ένα εργοστάσιο, δηλαδή περιμένοντας κέρδος. Τέτοια όμως κόμματα θέλουμε; Εξαρτημένα
από επενδυτές; Τι είδους δημοκρατία θα είναι αυτή; Τι είδους νόμοι είναι αυτοί που ωθούν τα κόμματα στην οικονομική υποδούλωση; Στην οικονομική εξάρτηση;
Αυτά τα ερωτήματα φαίνεται να μην απασχολούν ούτε την κυβέρνηση αλλά ούτε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης που όλοι μαζί νομοθέτησαν άλλο ένα αντισυνταγματικό έκτρωμα. Στο κάτω-κάτω αυτοί έχουν και «πλάτες» και «παράδες». Αλίμονο στα υπόλοιπα κόμματα… αλίμονο σε όλους εμάς που τους έχουμε στο σβέρκο μας…
