του Νεκτάριου Ντ. Χορμοβίτη
Μικρή όαση ειρήνης διαφαίνεται στην κρίση της Ουκρανίας – παρά την πίεση που συνεχίζεται από τις ρωσικές δυνάμεις. Ουκρανία και Ρωσία, την 20η ημέρα μετά την εισβολή των στρατευμάτων του Πούτιν.
Ένα από τα θέματα που δείχνει να οδεύει προς λύση είναι το ζήτημα του ΝΑΤΟ και της ουδετερότητας της Ουκρανίας, καθώς είναι ένα από τα τέσσερα αιτήματα της ρωσικής πλευράς και όπως ορίζεται η «αποστρατιωτικοποίηση» από την πλευρά των Ρώσων. Το αίτημα αυτό έχει πρακτικά δύο παραμέτρους, την καταστροφή βάσεων που μπορούσαν να φιλοξενήσουν οπλισμό που θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί κατά της Ρωσίας, κάτι για το οποίο φροντίσει τα ρωσικά στρατεύματα αλλά και η μη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.
Το άλλο μείζον ζήτημα είναι αυτό της επικράτειας της Ουκρανίας και ποια θα είναι αυτή όταν τελειώσει ο πόλεμος, δεδομένου πως η Ρωσία ζητά την αναγνώριση της Κριμαίας και ένα ειδικό καθεστώς για το Ντονμπάς.
Και τέλος η εξουδετέρωση των παραστρατιωτικών ομάδων, που κατά την άποψη των Ρώσων υποστηρίζεται από την ουκρανική κυβέρνηση.
Από την πλευρά της η Ευρώπη ούτε περίμενε – ούτε θα ήθελε να συνεχιστεί αυτή η σύγκρουση, αφού φάνηκε κατώτερη της άλλοτε δυναμικής της. Ούτε βέβαια το ΝΑΤΟ, το οποίο έχει «απορροφήσει» την Ευρώπη ως οργανισμό δε θέλει να εμπλακεί περισσότερο σε μια κατάσταση που για τον Βλαντιμίρ Πούτιν όπως φαίνεται είναι ο «πόλεμος της ζωής του» από πολλές απόψεις.
